Mobile menu

Blog

HART-IG MET VERZUIM

zondag, 14 mei 2017

Ervaar je ook dat het absenteïsme in jouw organisatie stijgt?
Constateer je dat de afwezigheidsperiodes langer en frequenter worden?
Herken je dat de kostprijs van afwezige medewerkers stijgt?
Merk je dat het aantal diagnoses van burn-out en depressie stijgt?
Zie je ook dat productiviteit daalt ten gevolge van stress?

Cijfers bevestigen dit in Vlaanderen. Volgens SD Worx is het langdurig ziekteverzuim (>1maand) sedert 2008 met 47% gestegen.
Hierbij spelen arbeidsomstandigheden en engagement (stressniveau, tijdsdruk, gebrek aan erkenning, mentale en lichamelijke belasting) een belangrijke rol.

Een goede aanpak veronderstelt enerzijds een degelijk aanwezigheidsbeleid en anderzijds zorg voor veerkracht.

Vanuit de expertise van HRchitect en Break-Through hebben we een totaal concept ontwikkeld dat we graag op een interactieve wijze willen voorstellen in een uniek kader.

 

Op dinsdag 13 juni 2017
heb je twee mogelijkheden om deel te nemen :

van 8u tot 11u een ontbijtsessie
van 15u tot 18 u een after worksessie
 
Locatie
Vergaderhuis Wallekant
P.F. De Naeyerstraat 15
9280  Lebbeke
+32 473 23 34 91
 
Kostprijs
75 €/pp en tweede deelnemer aan 50€

VAN HARTE WELKOM!
Chris, Ils, Marc en Gust

 

Je bent ingeschreven na mail to info@vergaderhuis-wallekant.be en betaling op rekeningnummer BE19 3631 2388 5612 op naam van HRchitect bvba vóór 6 juni !

MEER INFO
Het hoge kortdurende ziekteverzuim kan enerzijds verklaard worden door grijs verzuim, gebrek aan motivatie en betrokkenheid, en anderzijds door de impact van de crisis op de motivatie en betrokkenheid van de Belg.
Stijging langdurend verzuim met 47% sinds 2008
Veel opmerkelijker is de bijzonder sterke stijging van het langdurend verzuim. Dat is een ziekteperiode langer dan een maand, waarvan de kost bijna uitsluitend voor de sociale zekerheid is. In de periode 2002-2008 schommelde dit langdurend verzuim tussen 1,49% en 1,6%. Sinds 2008 is een scherpe wijziging merkbaar van 1,56% naar 2,29%, wat neerkomt op een stijging van 47%. Opvallend is ook dat het verschil tussen lang- en kortdurend verzuim in de loop der jaren kleiner is geworden. Bij arbeiders is er sinds 2010 zelfs meer langdurend dan kortdurend verzuim.

Deze tendens is algemeen merkbaar:
België: van 1,58% naar 2,29% ( +0,71%)
Vlaanderen: van 1,6% naar 2,3% (+0,7%)
Brussel HG: van 1,25% naar 1,91% (+0,66%)
Wallonië: van 1,94% naar 2,93% (+0,99%)

Sectoren waar het langdurende verzuim het hoogst is zijn: de tabaksindustrie, landschapsverzorging, sociale dienstverlening, de papiernijverheid, vervoer te land en vervoer via pijpleidingen, beveiligings- en opsporingsdiensten, de bouwsector en de voedingsindustrie.
50-plussers zijn vaker langdurig ziek
Een andere opmerkelijke vaststelling is dat het langdurend verzuim stijgt met de leeftijd. Oudere werknemers zijn vaker langdurig ziek dan jongeren. Zo zijn veertigers vaker langdurig ziek dan dertigers, en dertigers vaker dan twintigers. De sterkste stijging sinds 2008 is echter vast te stellen bij 50-plussers.

Daar waar de redenen voor kortdurend ziekteverzuim voor de hand liggen, speelt bij langdurige ziekte echter een andere problematiek en spelen verschillende, al dan niet wisselende, factoren een rol. Zo is de werknemerspopulatie de laatste jaren steeds ouder geworden, maar spelen tevens arbeidsomstandigheden en zware fysieke belasting bij arbeiders een belangrijke rol.
Daarnaast kan er ook sprake zijn van een zware engagementproblematiek (stress, burn-out, demotivatie, gebrek aan erkenning). Uit de NV België 2010 van SD Worx, een bevraging bij 5000 werknemers, blijkt dat langdurige verzuimers negatief scoren op vragen over stressniveau, tijdsdruk, mentale en lichamelijke belasting van hun job, hoewel de hoeveelheid werk van aanvaardbaar niveau blijkt te zijn. Factoren waaronder langdurig zieke werknemers echter het meeste lijden, en waarin ze het sterkst verschillen van niet-verzuimers, zijn gebrek aan erkenning.

Langdurig zieken hebben doorgaans ook weinig vertrouwen in het management en hun leidinggevenden. Ze zeggen vaak het niet eens te zijn met de visie en de strategie van de organisatie, waardoor er sprake is van een echte ‘mismatch’ met de organisatie. Deze mensen voelen zich niet op hun plaats in het bedrijf waar ze werken.

De grenzen van de citroenloopbaan
Tot slot kan het sterk toegenomen langdurend verzuim verklaard worden als een reëel effect van de ‘citroenloopbaan’. Belgische organisaties en de Belgische samenleving botsen nu op de harde realiteit. Een loopbaan waarin mensen gedurende dertig jaar uitermate zwaar worden belast, blijkt uit te monden in een hoge uitval wegens langdurige ziekte. De kost voor de maatschappij is aanzienlijk, omdat ziekte langer dan een maand bijna uitsluitend voor rekening van de sociale zekerheid is.

De grenzen van het ‘citroenloopbaanmodel’ zijn bereikt. ”Naast demografie en arbeidsmarktkrapte dwingt deze ontwikkeling ons om werk te maken van een nieuw, flexibel loopbaanmodel,” zegt Luc Dekeyser, directeur van het Kenniscentrum van SD Worx. “De oplossing voor vergrijzing en arbeidsmarktkrapte ligt dus niet alleen in langer werken. We moeten de loopbaan heruitvinden, en anders omgaan met medewerkers tout court. Concreet betekent dit: andere werkomstandigheden (ergonomie), investeren in groei, ontwikkeling en coaching. Remotie, projectwerking en jobnegotiatie kunnen hier oplossingen bieden. We moeten mensen durven los te laten om opnieuw te gaan studeren. We moeten medewerkers toestaan om minder verantwoordelijkheid te nemen, minder uren te werken, te telewerken en waar mogelijk zelfs zelfstandig te worden om zo weer voor de organisatie te komen werken. Een duurzaam, pro-actief HR-beleid gericht op elke individuele medewerker is een absolute noodzaak.”